Τα κρυφα σημεία των σεναρίων αναδιάρθρωσης

Toυ Ηλία Καραβόλια

Αυτή την στιγμή, σταθμίζονται οι συμπεριφορές των πλευρών εκείνων που συνθέτουν το παζλ της όποιας πρότασης μας υποδειχθεί για την αναδιάρθρωση του ομολογιακού μας χρέους. Οι θεσμικοί ομολογιούχοι κατηγοριοποιούνται σε αυτούς που εχουν αγοράσει, με καταστατικές αποφάσεις των μετόχων τους,τα ομόλογα μας, και σε αυτούς που δεν χρειαζόταν να έχουν τέτοιες. Δηλαδή,σε αυτούς που θα αντιμετωπίσουν το γνωστό θέμα με το fiduciary duty (θίξιμο στα συμφέροντα και δικαιώματα των μετόχων τους ) και σε αυτούς που δεν τους βαραίνει κάτι τέτοιο. Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι ως προς τις αντδράσεις μας, αν και εφ οσον δεχθούμε τελικά μια πιθανή άρνηση μεγάλου μερος των ιδιωτών(θεσμικών) πιστωτών να συμμετέχουν σε πρόγραμμα επαναγοράς.

Επίσης, η μετακύλιση χρόνου δεν συνεπάγεται ούτε και προκαθορίζει πιθανή μετακύλιση πρόσθετης αξίας στα νέα ομόλογα. Άρα, πέραν του ανορθολογικού της προσδοκίας( διότι καμία καμπύλη αποδόσεων δεν θα πέσει ποτέ αν νεοκδιδόμενα ομόλογα απλά αντικαταστήσουν εγκλωβισμένες και υπολείπουσες κεφαλαιακές αξίες) προστίθεται και ο κίνδυνος της ανάστροφης επιρροής απο τις αγορές( ειδικά τωρα που τοποθετούνται κεφάλαια στα CDS Iταλίας, Ισπανίας οπότε η ρευστότητα είναι κρίσιμο μεγεθος επηρεασμού των τιμών και των αποδόσεων τους).

Ταπεινή μου γνώμη επίσης είναι οτι καλώς καθυστερείται απο τα θεσμικά όργανα της ΕΕ η ανακοίνωση του τελικού σεναρίου αναδιάρθρωσης ,διότι διασφαλίζονται πολλές παράμετροι που θα καθορίσουν τις αποφάσεις των ομολογιούχων,οχι κατ ανάγκη προς όφελος τους μόνο, αλλά και προς δικό μας διότι η κρίση γινεται πανευρωπαική και οι παρεμβάσεις των αρχών, καθιστανται επιτακτικότερες σε διευρυμένο πλαίσιο και ισχύ. Ταυτόχρονα αποτρέπεται μια αψυχολόγητη και αναπάντεχη κίνηση κάποιων εξ αυτών στην δευτερογενή αγορά (που έχει αυξημενους ογκους πάλι)διότι οι αγορές ομολόγων δεν επιβραβεύουν πάντα την βεβαιότητα,αντιθετα μας δείχνουν πιο fair pricing σε περιπτώσεις ελεγχόμενης αβεβαιότητας .Ολοι τώρα θα αναγκαστούν να κινηθούν σε ενα πλαίσιο cost benefit analysis( διοτι διαβαζω καποιες λάθος αναλύσεις περι φθηνότερης λύσης και ακριβότερης κτλ ).

Τέλος, να επισημάνω την στρατηγική του ''δικαιώματος'' η οποία δεν βλέπω να αναφέρεται ως πιθανό σενάριο απο ινστ/τα ή άλλους φορείς. Τι είναι αυτή η στρατηγική; μια σύνθετη επιλογή που θα δοθεί σε κάποιους ομολογιούχους( σε εκείνους που μας βαράινουν περισσότερο) ωστε να αυξήσουν τις θέσεις τους στις νεές εκδόσεις, με προνομιακότερο επιτόκιο απόδοσης.Ουσιαστικά κάτι σχεδόν παρόμοιο με την ''υπερ παλιών μετόχων'' αύξηση μτχ. κεφαλαίου στις ανάλογες περίπτώσεις αυξήσεων μτχ. κεφαλαίου σε εταιρείες.
Πάντως, η ουσία είναι να μην μπούμε, μάλλον να μην μπούμε όλοι ( Ελλάδα, ΕΚΤ,θεσμικούς ) ,σε ένα δίλημμα με game theory: δηλαδή να μην φερουμε τους θεσμικούς πιστωτές σε έναν ατυπο ανταγωνισμό προτιμήσεων και επιλογών ως προς την συμμετοχή τους στο reprofiling των ομολόγων. Ολα αυτά ,υπο την προυπόθεση οτι η επαναγορά απο το EFSF ( επιθυμητό και σαφώς αποδοτικότερο σενάριο για μας) δεν θα είναι η τελική λύση...

Aν δεν έχετε βγαλει νοημα,απο τα παραπάνω σας εξηγώ οτι δρομολογείται μια σχεδόν μονιμη λύση αναδιάρθρωσης με πιθανή μια μερική επαναγορά του χρέους με λεφτά της Ε.Ε , και εσκεμμένα την ονομάζουμε και εμείς- και καλά κάνουμε- επιλεκτική χρεοκοπία.Καιρός να τους τρομάξουμε εκεί έξω, τωρα που η κρίση χρεόυς χτυπάει και μεγαλύτερες χώρ