Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2007

Για ποια παιδεία μιλάμε;

Η παιδεία είναι το μόνο αντίδοτο στην αδράνεια. Οι δημοκρατικοί, υπεύθυνοι και εργατικοί πολίτες δημιουργούνται μόνο μέσω της κατάλληλης παιδείας. Μόνο η σωστή παιδεία μπορεί να διαπλάσει πολίτες που δεν θα άγονται και θα φέρονται από τους εκάστοτε κυβερνώντες. Πολίτες με θέση, με άποψη. Ικανοί να μεταμορφώνουν τις ιδέες τους σε πράξη. Να κρίνουν, να συγκρίνουν και να επιλέγουν.

Τα πάντα λοιπόν στη ζωή είναι θέμα παιδείας. Η σωστή παιδεία, επομένως, πρέπει να είναι ένα θέμα που να μας απασχολεί όλους.

Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα χωλαίνει. Και όχι μόνο το σύστημα (σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης). Σχολεία και πανεπιστήμια λειτουργούν σε χώρους απαράδεκτους από άποψη συντήρησης και υγιεινής. Τα βιβλία ανανεώνονται μόνο στα εξώφυλλα. Ουσιώδη ζητήματα των επιστημών (στατιστική, θεωρία της εξέλιξης) δεν διδάσκονται γιατί δεν εξετάζονται. Οι νέες τεχνολογίες εισέρχονται στην εκπαιδευτική διαδικασία με ρυθμούς βραδύτερους του αναμενομένου. Ενώ συνολικά το εκπαιδευτικό σύστημα από τη δευτεροβάθμια έως και στη μεταπτυχιακή εκπαίδευση είναι ένας μηχανισμός εξετάσεων που αποθαρρύνει τον μαθητή-φοιτητή από την ερευνητική διάσταση της γνώσης (ένα στοιχείο απαραίτητο στο σημερινό κόσμο της επανάστασης της πληροφορίας και της επικοινωνίας).

Αρκετά θεωρητικολόγησα. Καιρός να δράσουμε. Βαθύτατη πεποίθησή μου είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων.

Γενικά

Επιτάχυνση της δημιουργίας σχολείων σε σύγχρονα κτίρια μέσα σε χώρους πρασίνου. Τουλάχιστον 5 υπολογιστές σε κάθε τάξη. Μικρά ευέλικτα τμήματα των 15 μαθητών ανά τάξη. Ενίσχυση της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών και προετοιμασία για τη λήψη πτυχίων μέσα στο σχολείο. Υποχρεωτικά ολοήμερο σχολείο.

Προσχολική αγωγή.

Θέλουμε μια προσχολική αγωγή που ναι μεν να σέβεται τις τρυφερές ψυχές των νηπίων αλλά και να τα προετοιμάζει για τη σύγχρονη πολυπολιτισμική και διαδραστική κοινωνία. Μέσα από το παιγνίδι, το τραγούδι, το χορό να κάνει τα παιδιά να καταλάβουν ότι είμαστε «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι». Να δώσει τα πρώτα ψίγματα περιβαλλοντικής ευαισθησίας ακόμα και τα πρώτα δείγματα υπεράσπισης της ειρήνης.

Πρωτοβάθμια εκπαίδευση

Η χρήση των υπολογιστών είναι ένα νέο αλφάβητο. Γι’ αυτό τα παιδιά πρέπει ήδη από την Α’ Δημοτικού να αρχίσουν σιγά σιγά να εξοικειώνονται με τον υπολογιστή (στον οποίο όπως φαίνεται θα περάσουν όλη τους τη ζωή). Είναι απαραίτητη βέβαια η δημιουργία κατάλληλου λογισμικού που θα είναι εύχρηστο και ευχάριστο για τα παιδιά. Η παιδεία στους υπολογιστές θα εξοικειώνει τα παιδιά με τη χρήση του διαδικτύου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Η ανακύκλωση πρέπει να γίνει τρόπος ζωής. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό από την παιδεία. Όλα τα διδακτικά εγχειρίδια πρέπει να τυπώνονται σε ανακυκλώσιμο χαρτί. Και μετά το πέρας των μαθημάτων κάθε τάξης οι μαθητές θα πρέπει να ανακυκλώνουν τα τετράδιά τους.

Τα βιβλία του Δημοτικού πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα και πρέπει να ξαναγράφονται από άλλη κάθε φορά συγγραφική ομάδα ανά 5 έτη.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Η έμφαση στους υπολογιστές και στο περιβάλλον συνεχίζεται και εδώ. Εδώ τα παιδιά μαθαίνουν τα βασικά προγράμματα που θα τους χρησιμεύσουν στο μέλλον (Επεξεργασία κειμένου-Excel-Power Point-Outlook) καθώς και το Διαδίκτυο.

Σε σχεδόν όλα τα μαθήματα θα διενεργούνται εργασίες όπου ο μαθητής θα ασκεί την κριτική του ικανότητα και τη συνθετική του σκέψη σε συνδυασμό με τις νέες τεχνολογίες.

Θεωρώ επίσης σημαντική τη διαθεματικότητα υπό το πρίσμα της οποίας πρέπει να διδάσκονται όλα τα μαθήματα. Οι μαθητές στην εφηβική ηλικία πρέπει να κατανοούν ότι κάθε επιστήμη είναι ένα κομμάτι από το παζλ που συνθέτει τον κόσμο.

Οι εξετάσεις θα έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα ενώ η συνολική βαθμολογία θα εξάγεται από τη συνολική παρουσία του μαθητή στην τάξη.

Οι γενικές εξετάσεις καταργούνται (περιορισμός της παραπαιδείας). Οι μαθητές που επιθυμούν να σπουδάσουν θα εισάγονται σε ένα 4Ο χρόνο στο Λύκειο όπου θα γίνεται εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σπουδές και επαγγελματικός προσανατολισμός.

Θα υπάρχουν πολλαπλά εγχειρίδια στα μαθήματα.. Η απουσία εξετάσεων θα απαλείψει την αποστήθιση ενώ οι εργασίες θα ευνοούν την έρευνα.

Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Ο φοιτητής ώριμος πια επιλέγει το τι θα σπουδάσει. Η μια ξένη γλώσσα και οι γνώσεις υπολογιστών είναι πλέον δεδομένες από το σχολείο. Οπότε στο πανεπιστήμιο είναι πλέον ελεύθερος να κάνει και άλλες γλώσσες καθώς και εξειδικευμένα λογισμικά (π.χ. SPSS). Αν ο φοιτητής αποτύχει σε δύο μαθήματα πρέπει να εγκαταλείψει το Τμήμα πρώτης εισαγωγής και να επιλέξει ένα άλλο. Αν αποτύχει και πάλι δεν θα μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του.

Οι καθηγητές τελούν υπό συνεχή αξιολόγηση από τους φοιτητές. Όπως και τα τμήματα θα αξιολογούνται τόσο για το επιστημονικό τους δυναμικό όσο και για τη σύνδεσή τους με την αγορά εργασίας από εξωτερικούς αξιολογητές. Τα αντιπαραγωγικά τμήματα θα καταργούνται. Όπως και θα απολύονται οι διδάσκοντες που θα ασκούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους. Αυτό θα ισχύει τόσο για τα δημόσια όσο και για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Μεταπτυχιακές σπουδές και δια βίου κατάρτιση

Οι μεταπτυχιακές σπουδές πρέπει να έχουν σκοπό τόσο την έρευνα όσο και τη δημιουργία υψηλόβαθμων στελεχών στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Ο μεταπτυχιακός επιστήμονας-ερευνητής πρέπει όχι μόνο να είναι κάτοχος (master) στο επιστημονικό του πεδίο. Πρέπει τα όσα έμαθε να μπορεί να τα μετασχηματίζει σε πράξη. Ακόμη και σε επιχειρηματική δραστηριότητα.

Παράλληλα με τις μεταπτυχιακές σπουδές, πρέπει να δοθεί ώθηση και στη δια βίου κατάρτιση με ειδικά προγράμματα από τις επιχειρήσεις σε συνεργασία με τα δημόσια ΙΕΚ


Η ανωτέρω ανάρτηση δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο ιστολόγιο μου Σε πρώτο ενικό

5 σχόλια:

net3 είπε...

Μου αρεσει αυτο το δια βιου καταρτιση. Αν και καταρτιση αναφερεται κυρια σε επαγγελματικα ζητηματα παρ'ολα αυτα αποτελει μερος του γενικοτερου, δια βιου μαθηση. Δια βιου μαθηση, κορωνιδα στην προπαθεια ριζικης αλλαγης της εκπαιδευσης στην ελλαδα, στο νου και στην κοινωνια. Μια ορμη που να πηγαζει απο τα μεσα απο τον καθ'ενα μας ξεχωριστα για συνεχη μαθηση, με το κρατος να ανταποκρινεται και να δημιουργη εκεινες τις υποδομες που να κανει εφικτη την δια βιου μαθηση. Περα απο τα χιλιοειπωμενα για βιβλιοθηκες σε καθε πολη, χωριο και συνοικια εξοπλισμενα με υπολογιστες για την ελευθερη χρηση απο ολους παραλληλα με την συστηματικη δημιουργια κρατικα χρηματοδοτουμενων ιστοσελιδων, οπου οι ειδικοι θα προσφερουν τις γνωσεις.

Not the boy next door είπε...

Σαφώς και η δια βίου μάθηση πρέπει να προσφέρεται και από το κράτος και από τον ιδιωτικό τομέα σε όσους το επιθυμούν.

Thersites είπε...

Vagnes, πολλά από όσα προτείνεις εδώ υπάρχουν στα χαρτιά ή δημιουργούνται και θεσπίζονται τα τελευταία χρόνια. Ποιος όμως θα τα εφαρμόσει; Θα αφήσω εγώ τον Παναθηναϊκό ή το στοίχημα ή την καταραμένη την τηλεχωματερή, για να ετοιμάσω τη δουλειά μου για το αυριανό μάθημα; Δει δη ανθρώπων και όχι κυρίως χρημάτων. Αν έχεις ανθρώπους-δασκάλους, έχει και παιδεία. Αυτοί θα κόψουν το λαιμό τους και θα βρουν και χρήματα, αν χρειαστούν χρήματα. Φευ!

fisherman είπε...

διάβασα και σχολιάζω...
Η προσχολική αγωγή αποτελεί την βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη του παιδιού. Σε μία κοινωνία που οι γωνείς απουσιάζουν πολλές ώρες από το σπίτι τα παιδιά μοιραία μεγαλώνουν μέσα σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία. Η ευθύνη λοιπών της ανάπτυξης των παιδιών είναι σχεδόν αποκλειστική στους δασκάλους – παιδαγωγούς που έχουν αναλάβει το έργο αυτό. Συμφωνώ με τα παραπάνω και το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω είναι η με κάθε τρόπο προσπάθεια ανάπτυξης και ανάδειξης της κοινωνικότητας των παιδιών.
Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση να προσθέσω μόνο ότι χρήση των Η/Υ είναι μία βασική γνώση που πρέπει να έχουν τα παιδιά αλλά πρέπει να γίνει σαφές από την ηλικία αυτή ότι ο Η/Υ αποτελεί ένα εργαλείο και όχι ο καλύτερος ή μοναδικός τρόπος είτε επικοινωνίας είτε επίλυσης διαφόρων προβλημάτων (είμαι πάντοτε κατά της λογικής ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος). Η χρήση του Η/Υ ως μοναδικού μέσου επικοινωνίας έχει οδηγήσει στην αποξένωση και την καταστροφή των σχέσεων μεταξύ των παιδιών, τα αποτελέσματα του οποίου θα τα δούμε στο μέλλον. Συμφωνώ απόλυτα με την εισαγωγή στο σχολείο της περιβαλλοντολογικής εκπαίδευσης.

Sakis είπε...

Η Πολιτεία ΄δεν θέλει ,και όχι δεν μπορεί.
συμφωνώ ότι πολλά από όσα ανέφερες υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό στα χαρτιά και στις προεκλογικές εξαγγελίες.
Ομως οι πεπαιδευμένοι λαοί και εγκέφαλοι, και ειδικότερα πιστέυω οι Ελληνες (δεν είναι σωβινιστικό, το έχουν αποδείξει) είναι φαίνεται επικίνδυνοι, για κάποιους.
Η ημιμάθεια τους βολεύει πολύ.
(χαρακτηριστικό μαζί με τον αποπροσανατολισμό δια μέσου της προπαγάνδας και των ΜΜΕ, των τριτοκοσμικών χωρών και των απολυταρχικών καθεστώτων)